Post title in Khmer ដំណើរជិះកង់ឆ្លងទ្វីប ស្ថានភាពដំណើរ ទី១៥៖ ទីក្រុងសារ៉ាចេវូ (Sarajevo)

Trip Summary សង្ខេបការធ្វើដំណើរ


We've arrived in Bosnia & Herzegovina's capital city Sarajevo after cycling through the Eastern Europe border. We arrived on August 27th after cycling a further 1,480 km, bringing our total to 18,425 km. Starting from hot and busy Istanbul, we headed west seeing greens mountains with forest, more hitchhiking and spent some time volunteering in Bulgaria.
ក្រោយការជិះកង់ឆ្លងកាត់ព្រំដែនអឺរ៉ុបភាគខាងកើត។ ពួកយើងបានមកដល់នៅថ្ងៃទី២៧ សីហា ក្រោយការធ្វើដំណើរចម្ងាយ ១៤៨០គីឡូម៉ែត ដែលគិតជាចម្ងាយសរុបទាំងអស់គឺ ១៨៤២៥គីឡូម៉ែត។ ចាប់ផ្ដើមពីទីក្រុងអ៊ីស្តានប៊ុល (Istanbul) ដែលក្ដៅ និងមមាញឹក ពួកយើងបានធ្វើដំណើរទៅភាគខាងលិច និងបានឃើញភ្នំគ្របដណ្ដប់ទៅដោយព្រៃឈើខៀវស្រងាត់ ព្រមទាំងបានសុំដោយសារយានជំនិះគេញឹកញាប់ជាងមុន និងចំណាយពេលវេលាមួយចំនួនធ្វើការស្ម័គ្រចិត្ត នៅប្រទេសប៊ុលហ្គារី (Bulgaria)។

We stayed in Bulgaria much longer than expected

Slowly enjoying our way through Europe

A Change of Scenery ការផ្លាស់ប្ដូរទេសភាព

Since arriving in the Balkans, the scenery changed a lot. The population decreased dramatically so villages and towns were sparsely populated and quiet. Every house had a decent amount of land to grow crops and flower gardens. It no longer felt like being in the Middle East, mainly due to a massive change from Islam to Christianity and a significant drop in nationalism. Of course there are still towns with a diverse mix of religious building and the occasional flags being flown but the people we spoke to seemed to care more about unity and respecting differences than the superiority of their race and the protection of their national borders. In Sofia city centre we walked past churches (Catholic & Orthodox), mosques, and a synagogue. and we did the same again in Sarajevo.

Sofia Orthodox Church <a href="

🔗p>

Rila Monastery <a href="

🔗p> ចាប់តាំងពីពេលធ្វើដំណើរមកដល់ប៊ុលខិន (Balkans) ទេសភាពបានផ្លាស់ប្តូរជាច្រើន។ ចំនួនប្រជាជនបានធ្លាក់ចុះជាខ្លាំង ដូច្នេះភូមិ និងទីក្រុងនីមួយៗ គឺនៅឆ្ងាយពីគ្នា ហើយនិងមានសភាពស្ងាត់ស្ងៀម។ ផ្ទះនីមួយៗមានផ្ទៃដីធំគួរសមសម្រាប់ដាំដុះដំណាំ និងសួនច្បារ។ ពួកយើងមិនមានអារម្មណ៏ដូចជានៅតំបន់កណ្ដាលភាគខាងកើតទេ ដោយមូលហេតុគោល គឺការផ្លាស់ប្ដូរសាសនាពីសាសនាអ៊ីស្លាម មកសាសនាគ្រឹស្ត និងការធ្លាក់ចុះខ្លាំងនៃស្មារតីជាតិនិយម។ ជាការពិតណាស់ដែលវានៅតែមានទីប្រជុំជនដែលមានអគារសាសនាចម្រុះ និងជួនកាលមានទង់ជ័យបក់រវិចៗ ប៉ុន្តែប្រជាជនដែលយើងបានជួបនិយាយជាមួយ ហាក់ដូចជាយកចិត្តទុកដាក់ពីសាមគ្គីភាព និងការគោរពភាពខុសគ្នាទៅវិញទៅមក ជាងឧត្តមភាពនៃអម្បូរជាតិសាសន៏ និងការការពារព្រំដែនរបស់ប្រទេសជាតិ។ នៅកណ្ដាលទីក្រុងសូហ្វៀ (Sofia) ពួកយើងបានដើរឆ្លងកាត់អគារសាសនាគ្រឹស្តទាំងកាតូលិក (Catholic) និងអូសូដុកស៏ (Orthodox) អគារសាសនាអ៊ីស្លាម (Mosques) មួយចំនួន និងអគារសាសនាជូវីស្ស (Synagogue) មួយ ហើយពួកយើងក៏បានធ្វើរឿងដូច្នោះនៅសារ៉ាចេវូផងដែរ។

Evening sky up Rodope Mountains <a href="

🔗p>

Above the valley of Visegrad <a href="

🔗p>

Collecting stamps ការសន្សំតែមប្រៃសនីយ


The Balkan countries are very small in size so it has been easy collecting stamps on our passport. The border crossings are easy and quick, especially since our passport gets us free visa for the remaining European countries on our route. The only downside is we have to exchange our money and get a new sim card every time. Soon enough, when we enter Croatia the Schengen visa and EU roaming rules apply so we'll have one currency (Euro) and sim card to rule them all!

ក្រុមប្រទេសប៊ុលខិន គឺជាប្រទេសតូច ដូច្នេះការសន្សំទុកតែមប្រៃសនីយនៅក្នុងលិខិតឆ្លងដែនរបស់ពួកយើងគឺមានភាពងាយស្រួល។ ការឆ្លងកាត់ព្រំដែនមានភាពងាយស្រួល និងរហ័ស ជាពិសេសដោយសារលិខិតឆ្លងដែនរបស់ពួកយើងអនុញ្ញាតឲ្យយើងទទួលបានទិដ្ឋាការដោយមិនបាច់បង់ប្រាក់សម្រាប់ប្រទេសអឺរ៉ុបដែលនៅសល់ក្នុងការធ្វើដំណើររបស់ពួកយើង។ គុណវិបត្តិតែមួយគត់គឺយើងត្រូវប្តូរប្រាក់ និងកាតទូរស័ព្ទជារៀងរាល់ពេលឆ្លងកាត់ព្រំដែននីមួយៗ។ ក្រោយពេលយើងចូលមកដល់ប្រទេសក្រូអាត (Croatia) ទិដ្ឋាការ ស្កិនជិន (Schengen) និងសេវាទូរស័ព្ទរួម (roaming) ត្រូវបានប្រើប្រាស់ជាទូទៅ ដូច្នេះយើងត្រូវការតែប្រាក់តែមួយប្រភេទ គឺប្រាក់អឺរ៉ូ និងកាតទូរស័ព្ទតែមួយគត់ជាការស្រេច។


Full-time Fruit Picking ការបេះផ្លែឈើពេញម៉ោង


In the Balkans we saw a lot of fruit trees to pick from on the roadside. Blackberry bushes grow in the wild and we arrived during the right season to pick them. They grew prolifically along the highway so whenever we needed a rest, we were able to snack on some wild berries. In the rural areas, we'd often see trees full of fruit - completely untouched. They're planted by the road so we'd assume it was for everyone. They may not be the supermarket pretty varieties but we certainly appreciated some fresh fruit.

Apple a day <a href="

🔗p>

Big smile with the littlest fruit

នៅតំបន់ ប៊ុលខិន ពួកយើងឃើញមានដើមឈើហូបផ្លែជាច្រើនដុះនៅតាមដងផ្លូវ។ ប្លេកបេរី (Blackberry) ទាំងគុម្ពៗលូតលាស់ដោយខ្លួនឯង ហើយពួកយើងមកដល់ចំរដូវវាតែម្តង។ ពួកវាដុះយ៉ាងស្កេកស្កះនៅតាមដងផ្លូវ ដូច្នេះនៅពេលណាដែលយើងត្រូវការសម្រាក ពួកយើងអាចយកវាជាអាហារសម្រន់បាន។ នៅតំបន់ដាច់ស្រយាល ជាញឹកញាប់ពួកយើងឃើញមានដំណាំហូបផ្លែជាច្រើនពោរពេញទៅដោយផ្លែឈើ ដែលមើលទៅសឹងតែគ្មានអ្នកបេះ។ ដើមឈើទាំងនោះត្រូវបានគេដាំនៅតាមដងផ្លូវ ដូច្នេះយើងគិតថាវាគឺសម្រាប់យើងទាំងអស់គ្នា។ ផ្លែឈើទាំងនោះមិនមែនមានច្រើនប្រភេទដូចដែលគេដាក់លក់នៅលើទីផ្សារទេ ប៉ុន្តែពួកយើងពិតជាអរគុណណាស់នូវផ្លែឈើស្រស់ៗទាំងនោះ។

Taking the risk ការប្រថុយនឹងគ្រោះថ្នាក់


Back in July, we went to an exhibition about Balkan Prides in Plovdiv, Bulgaria. "Pride" happens around June/July each year in cities over the world to celebrate (or demand) equality for the LGBT community. This exhibition displayed photos of pride from the Balkan countries over the many years they have been running. It highlighted the happy side where people are celebrating their identity, and the sad side where protesters are showing their disgust or hate towards the LGBT community. The exhibition included a timeline wall displaying facts about prides that were held in the past 20 or so years. Sadly the earlier ones were very violent and resulted in many injuries.

Bosnia and Herzegovina will be having their first pride this year in Sarajevo. It was organised for September so we had the opportunity to attend. It will most likely be a low-key event to avoid attracting counter protests.

"Door, Please!" the slogan for Sarajevo Pride 2019

កាលពីខែកក្កដា ពួកយើងបានទៅទស្សនាការតាំងពិព័រណ៍ស្ដីអំពីមោទនភាពជាតិប៊ុលខិន នៅភ្លូវឌីវ (Plovdiv) ប្រទេសប៊ុលហ្គារី (Bulgaria)។ «មោទនភាព» កើតឡើងនៅអំឡុងខែមិថុនា និងខែកក្កដាជារៀងរាល់ឆ្នាំនៅតាមបណ្ដាទីក្រុងនានាជុំវិញពិភពលោកដើម្បីប្រារព្ធ (ឬទាមទារ) សិទ្ឋិស្មើគ្នា ដល់សហគមន៏ LGBT។ ការតាំងពិព័រណ៍នេះ បានដាក់តាំងបង្ហាញរូបថតស្ដីពីមោទនភាពពីក្រុមប្រទេសប៊ុលខិន ក្នុងរយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំដែលប្រទេសនេះបានដំណើរការ។ វាបានសង្កត់ធ្ងន់ទៅលើភាពសប្បាយរីករាយ ដែលប្រជាជនបានអបអរសាទរចំពោះអត្តសញ្ញាណរបស់ខ្លួន និងភាពសោកសង្រេងដែលក្រុមអ្នកតវ៉ាបានបង្ហាញពីសេចក្ដីស្អប់ខ្ពើម និងកំហឹងរបស់ខ្លួនទៅកាន់ក្រុមសហគមន៏ LGBT។ ការតាំងពិព័រណ៍នេះ បានបង្ហាញផងដែរនូវជញ្ជាំងស្តីពីពេលវេលា និងហេតុការអំពីពិធីមោទនភាពជាតិដែលបានប្រារព្ធឡើងក្នុងអំឡុងពេល២០ឆ្នាំចុងក្រោយនេះ។ ជាការគួរឲ្យសោកស្ដាយដែលការប្រារព្ធពិធីមោទនភាពក្នុងឆ្នាំដំបូងៗ ពោរពេញទៅដោយអំពើហិង្សា និងបង្កជាគ្រោះថ្នាក់យ៉ាងច្រើន។ បូស្នៀ និងហឺតហ្សេហ្គូវីណា នឹងប្រារព្ធពិធីមោទនភាព ជាលើកទីមួយនៅទីក្រុងសារ៉ាចេវូ។ ពិធីនេះត្រូវបានគេរៀបចំឡើងក្នុងខែកញ្ញា ដូច្នេះពួកយើងមានឱកាសដើម្បីចូលរួម។ វាប្រហែលជាត្រូវគេប្រារព្ធឡើងដោយស្ងប់ស្ងាត់ ដើម្បីកុំឲ្យមានភាពទាក់ទាញដល់ក្រុមអ្នកតវ៉ា។

What's next? មានអ្វីបន្តទៀត?


Time is ticking fast for us (or we have been traveling slowly?). The autumn season for Europe is approaching and we will continue west towards Croatia, Slovenia, Italy up until Portugal. We now have a deadline to enter the UK for the Work Visa by November 15th.

ពេលវេលាពិតជាដើរលឿនណាស់ (ឬមួយក៏ពួកយើងធ្វើដំណើរយឺត?)។ រដូវស្លឹកឈើជ្រុះនៅទ្វីបអឺរ៉ុបកាន់តែខិតចូលមកហើយ ពួកយើងនឹងបន្តដំណើរទៅភាគខាងលិច ឆ្ពោះទៅកាន់ប្រទេសក្រូអាត (Croatia) ស្លូវិនៀ (Slovenia) អ៊ីតាលី រហូតដល់ប៉ទុយហ្គាល់។ ឥលូវនេះពួកយើងមានកាលកំណត់ឲ្យទៅដល់ប្រទេសអង់គ្លេសតាមរយៈទិដ្ឋាការធ្វើការ ឲ្យបានមុនថ្ងៃ១៥ ខែវិច្ឆិកា។